Το νόημα της ζωής είναι επιβίωση. Είναι καθαρά η επιβίωση. Η ανάγκη δηλαδή της συνέχειας. Ζούμε επειδή ζούμε. Ζούμε για να ζούμε. Για να συνεχίσουμε να ζούμε. Δεν είναι μονό αυτό βέβαια, είναι και ένα σωρό δευτερεύοντα πράγματα που ντύνουν την ματαιότητα, με χαρά, αισιοδοξία, έρωτα. Πλάνες του μυαλού δηλαδή.

• Γιατί ζούμε;
• Για να τρώμε.

· Για να συνεχίσει να υπάρχει το ανθρώπινο γένος.

Μεταφράζοντας τις παραπάνω προτάσεις μπορούμε να πάρουμε το εξής:

• Για να τρώμε – Για να επιβιώσουμε.
• Για να συνεχίσει να υπάρχει το ανθρώπινο γένος – Για να επιβιώσουν.

Λογικό, αφού για να συνεχίσει να υπάρχει το ανθρώπινο γένος, θα πρέπει να επιβιώνει κάθε μέρα ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά και για να υπάρχει ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει προγόνους.

Στην ουσία όμως ζούμε για να συνεχίσει να υπάρχει το ανθρώπινο γένος, και όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα……..

Σχολείο, πόλεμος, το σύμπαν, έρωτας, κυνηκότητα, καπιταλισμός, έλεος, πόνος, χαρά, διακόσμηση, έπιπλα, ρούχα, φιλιά, αγκαλιές, κατσαβίδια, αυτοκίνητα, έλεγχος, σού περ μάρκετ, προιόντα, φαγητό, νερό, έρημος, δάση, δέντρα, υπερθέρμανση, ανοσία, φάρμακα, ενέσεις, βιβλία, γνώση, μόρφωση, εκπαίδευση, κινηματογράφος, τέχνη, ζωγραφική, οικογένεια.

…..είναι τα εργαλεία.

Σήμερα, κατά την κατεύθυνση μου προς την , λέσχη για να φάω, το κατάλαβα. Σαν στάμπα , το έπιασα για λίγο και ύστερα έφυγε ξανά. Αυτή ακριβώς την αίσθηση είχα, ότι ζω για να ζήσουν. Ζήσανε, για να ζω.

Πηγαίνω για φαγητό. Έχω ανάγκη το φαγητό, για να επιβιώσω. Επειδή θέλω να επιβιώσω. Όμως για να φάω, πρέπει να έχω λεφτά. Για να έχω λεφτά, πρέπει να δουλέψω. Για να δουλέψω πρέπει να είμαι ενάρετος, να μην ενοχλώ, να είμαι αποδοτικός. Για να είμαι όλα τα προηγούμενα πρέπει να νιώθω χαρούμενος. Για να νιώθω χαρούμενος πρέπει να διασκεδάζω και να χαλαρώνω. Για να κάνω τα δύο προηγούμενα, πρέπει να βγαίνω έξω, να κάνω πλάκες, να γελάω. Για να κάνω όλα τα προηγούμενα πρέπει να είμαι κοινωνικός. Για να είμαι κοινωνικός πρέπει…… και πάει λέγοντας.

Βλέπετε πως όλα μπορούν να αναλυθούν, μέχρι να γίνουν χαοτικά πρότυπα, κρυμμένα μέσα στο μυαλό μας. Αλλά όλα τα άλλα είναι τα εργαλεία. Εγώ απλά να φάω ήθελα. Πιο σωστά, να επιβιώσω.

Τώρα όσον αφορά την αναπαραγωγή. Θα έλεγα ότι ο άνθρωπος παλιότερα ζει για τον έρωτα. Θα το έλεγα παλιότερα, αν δεν μου καθόταν στο μυαλό η αίσθηση ότι ο έρωτας είναι η επιτηδευμένη πράξη του να κάνεις κάτι συγκλονιστικά μοιραίο σε όλο το σύμπαν για να χαθείς μέσα του. Σαν να προσπαθείς να αφαιρεθείς σε μια μέτρια ταινία που τυγχάνει να δεις ένα Σάββατο βράδυ.

Ξεφεύγοντας λίγο από το θέμα:

Θα έλεγα ότι ο έρωτας είναι το στάδιο που θέλει τον άντρα προετοιμασμένο σωματικά και ψυχολογικά απλά για να σιγουρέψει ότι θα μπορεί να μεγαλώσει τα υποτιθέμενα παιδιά, μιας και η φύση δεν γνωρίζει την ύπαρξη προφυλακτικών. Όλους αυτούς του ρόλους κοσκινίσματος τους αναλαμβάνει η γυναίκα.